Herbata – złocisty napar, którym zapija się dziś nie tylko brytyjska arystokracja, ale także zwyczajni ludzie z właściwie każdego zakątka świata. Jej pochodzenie można prześledzić do bardzo wczesnych Indii i Chin, jednak dziś największym powodzeniem cieszy się odmiana uprawiana na niewielkiej wyspie, Sri Lance. To właśnie tam powstaje dziś jedna z najsmaczniejszych, aromatycznych, świeżych herbat czarnych. Czym charakteryzuje się herbata ze Sri Lanki, znana powszechnie jako herbata cejlońska?


Dlaczego akurat Sri Lanka – historia herbaty cejlońskiej

Rozważając właściwości i charakterystyczne walory smakowe herbaty cejlońskiej, warto zastanowić się nad tym dlaczego to właśnie tam rosną najlepsze na świecie uprawy tej niezwykłej rośliny. Odpowiedź wydaje się być jednak prosta – Sri Lanka posiada klimat idealny dla całorocznych zbiorów herbaty! Wysokie temperatury, duża wilgotność powietrza i okresowe pory mokre są dla krzewów herbaty idealne – nic dziwnego, że wzgórza Sri Lanki pokryte są rozciągającymi się przez wiele kilometrów uprawami krzaczków herbacianych.

Dziś na Sri Lance herbatę uprawia się w siedmiu głównych regionach: Uva, Dimbula, Kandy, Nuwara Eliya, Sabaragamuwa, Ruhuna oraz Uda Pussellawa. W każdym z nich znajdują się rozległe ogrody herbaciane, gdzie produkowana jest herbata o różnych cechach i właściwościach. To właśnie dzięki rozrzuceniu plantacji po całej wyspie możliwe jest zbieranie liści herbaty przez cały rok!

Nie sam klimat odpowiada jednak za wyjątkowe właściwości herbaty cejlońskiej – jej sekretem są tradycyjne techniki zbierania i uprawy, które na wyspie nie zmieniły się od czasu pierwszych posianych krzewów herbacianych. Z rośliny zbiera się wyłącznie dwa pierwsze listki oraz pączek, będące gwarancją świeżej, aromatycznej herbaty. Jeden pracownik plantacji potrafi zebrać aż 20 kilogramów liści dziennie! Wszystko oczywiście ręcznie, gdyż mieszkańcy Cejlonu nie uznają maszynowego zbierania herbaty i niszczenia w ten sposób cennych krzaczków. Kolejnym krokiem jest odpowiednie zwijanie, rolowanie i fermentowanie liści oraz końcowa selekcja wybierająca do ostatecznego produktu jedynie najlepsze liście. Gotową herbatę pakuje się w specjalne foliowe opakowania wyłożone folią aluminiową, która zapobiega zawilgoceniu liści herbaty i zniszczeniu jej naturalnego smaku. Pamiętajmy – to właśnie liściasta herbata ma w sobie najwięcej dobroci, nie ta dostępna w ekspresowych torebkach.


                           


Charakterystyka herbaty ze Sri Lanki

Najbardziej charakterystycznym dla Cejlonu gatunkiem herbaty, rozpoznawalnym dziś pod względem charakterystycznego profilu smakowego jest oczywiście herbata czarna. Ten konkretnie przygotowany wariant liści herbaty trafia dziś na znaczną część rynku europejskiego i amerykańskiego sprawiając, że jest ona powszechnie rozpoznawalna i często uznawana za jedyną słuszną herbatkę czarną. Jej idealnie bursztynowy kolor oraz delikatny, bardzo aromatyczny smak trafiają w gusta wielu i są głównym powodem nieustannego zapotrzebowania na herbatę na świecie. Nawet herbaty uznawane za znacznie zdrowsze, a więc zielone czy czerwone nie cieszą się tak dużym popytem!

Charakterystyczną cechą herbaty ze Sri Lanki jest jej wyrazisty smak, bardziej cierpki lub subtelny w zależności od regionu pochodzenia liści. Niektóre rodzaje herbaty mogą posiadać właściwości orzeźwiające, inne (takie jak OP High Grown) są w smaku bardzo delikatne. W Polsce najczęściej spotyka się odmianę Darjeeling, o delikatnie kwiatowym aromacie oraz assam, o typowo „herbacianym” smaku i jasno lub ciemnoczerwonej barwie w zależności od czasu parzenia.

Regularne picie naparu z herbaty cejlońskiej to przede wszystkim korzyść dla stanu zdrowia jamy ustnej – herbata ze Sri Lanki zawiera sporo fluoru, wspomagającego w walce z próchnicą oraz substancji odświeżających oddech. Herbata z Cejlonu wzmacnia koncentrację dzięki zawartości teiny, a także pozytywnie wpływa na włosy i skórę dzięki dużej zawartości antyoksydantów.

Samo pochodzenie herbaty to oczywiście nie wszystko – aby napar posiadał wszystkie wspomniane cechy charakterystyczne, warto zwrócić uwagę na kwestie takie jak data zbioru czy sposób przygotowania herbaty. To od nich w dużej mierze zależy ostateczny efekt uzyskany po zaparzeniu liści. Za najlepszej jakości zbiory uważa się herbaty pochodzące z lutego i marca oraz z okresu letniego, a więc od czerwca do września. Zbiory te następują zaraz po porze deszczowej, a więc są niezwykle aromatyczne i pełne naturalnych walorów smakowych. Jeśli chodzi natomiast o parzenie herbaty, tę cejlońską warto podawać w porcelanowej filiżance, parzyć w temperaturze wody około 95 stopni Celsjusza i nie pozostawiać liści w wodzie na dłużej niż pięć minut.

 

 

 

 

Biała herbata
Biała herbata zdecydowanie wyróżnia się na tle znanych i najbardziej popularnych gatunków tego napoju. Najpierw poznali ...
Właściwości herbaty cejlońskiej
Herbata cejlońska jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych gatunków herbaty czarnej na całym świecie. Pocho...